Przedsmaczek naszej imponującej galerii

065.JPG 024.JPG 036.JPG 007.JPG 081.jpg 076.jpg 049.JPG 050.JPG 055.jpg 035.JPG
baner5.gif

To warto wiedzieć

Jak pomóc dziecku w osiąganiu dojrzałości szkolnej?


Warunkiem pomyślnego startu dziecka jest odpowiednia dojrzałość emocjonalna oraz umiejętność współdziałania z innymi dziećmi i dorosłymi.

 

  • Troska o dobre samopoczucie innych ludzi. Zachecaj dziecko do jasnego wyrażania myśli i okazywania innym uczuć, np.: pocieszania smutnego kolegi; okazywania pomocy, jeśli ktoś jej oczekuje; przeżywania z innymi ich radości. Kiedy dziecko widzi, że ktoś sie złości (cieszy, matrwi), porozmawiaj z nim, co jego zdaniem tak tę osobę zdenerwowało (ucieszyło, zasmuciło). Okaż zrozumienie dla tych emocji.
  • Dzielenie się z innymi. Doceniaj każdą sytuację, w której dziecko podzieli się czymś z innymi. Ważne jest, by umiało odstąpić koledze swoją zabawkę, by mógł się nią pobawić, ale jeszcze ważniejsze, by umiało dać coś od siebie drugiemu człowiekowi, np. narysować obrazek i zrobić tym komuś niespodziankę.
  • Szacunek dla siebie i innych ludzi. Mów uprzejmie do dziecka, używając zwrotów grzecznościowych i zachowując sympatyczny ton głosu. Niech będzie jasne, że tego samego oczekujesz w zamian.
  • Rozwaga. Rozwijaj w dziecku skłonność do namysłu przed działaniem. Kiedy maluch przychodzi do ciebie z problemem nie rozwiązuj go natychmiast i za niego. Daj mu możliwość zastanowienia się i podania możliwych (jego zdaniem) sposobów poradzenia sobie w tej sytuacji.
  • Optymizm. Dawaj dziecku jak najczęściej przykłady pozytywnego stosunku do siebie, innych ludzi i otaczającego je świata. Zachowaj pozytywne nastawienie, nawet jeśli coś idzie nie po waszej myśli, np. spóżniacie się do przedszkola. Powiedz, co twoim zdaniem należałoby zrobić w takiej sytuacji następnym razem (np. wcześniej wstać, przygotować wieczorem ubranie, w które trzeba się ubrać rano) spytaj jakie ono ma pomysły. Śmiej się z dzieckiem najczęściej, jak to tylko możliwe.
  • Dystans do niepowodzeń. Kształtuj odporność emocjonalną dziecka. Pokazuj mu, że każdemu z nas (również tobie) coś może się nie udać, jednocześnie ważne jest by nie zniechęcać się i dążyć do wyznaczonego celu. Graj z dzieckiem w gry planszowe. Będziecie rzucać kostką na zmianę, będzie trzeba poczekać na swój ruch, a na koniec przekonać się, że raz się wygrywa a raz przegrywa.
  • Poszanowanie praw. Przedszkolakom sprawia kłopot rozróżnienie między prawdą a zmyśleniem. Kłamstwo (to nie ja) przychodzi im z dużą łatwością. Pokazuj poszanowanie dla prawdy własnym przykładem - dzieci uczą się, gdy widzą i słyszą, że rodzice w życiu codziennym sami są prawdomówni.
  • Cierpliwość i wyrozumiałość. W wypracowaniu cierpliwości i opanowania u dziecka pomoże nasza cierpliwość. Uczmy je czekać na swoją kolej, nie przeszkadzać, gdy mówi ktoś inny, poczekać na obiad. Czytaj dziecku bajki fragmentami, kończ je nazajutrz, by musiało poczekać na to, co będzie dalej.
za "Bliżej Przedszkola" - miesięcznik dla nauczycieli

Jak polubić przedszkole?

OSWAJAJ DZIECKO Z PRZEDSZKOLEM:

  • organizuj spacery w pobliżu przedszkola;
  • policz wraz z dzieckiem okna i drzwi budynku przedszkola;
  • przeczytaj tablicę nad wejściem;
  • wspólnie z dzieckiem obserwuj zabawy na świeżym powietrzu;
  • zachęcaj dziecko do wspólnej zabawy z przedszkolakami;
  • uczestnicz w dniach otwartych i programie adaptacyjnym;
  • baw się z dzieckiem w przedszkole;
  • czytaj książki o tematyce przedszkolnej, rozmawiaj o ilustracjach itp.

 

ABY ZAPEWNIĆ DZIECKU UDANY START:

  • często mów dziecku, że niebawem pójdzie do przedszkola;
  • rozmawiaj z maluchem o przedszkolu;
  • opowiadaj, co będzie robiło, zapewniaj,  że pozna nowych kolegów i koleżanki, że dużo się nauczy;
  • rozbudź ciekawość, wręcz sprowokuj radosne oczekiwanie na pobyt w przedszkolu;
  • akceptuj dziecko i wspieraj je, staraj się zrozumieć jego stres;
  • mów pozytywnie o przedszkolu buduj zaufanie do nauczycieli przedszkola;
  • unikaj zachowań utrudniających adaptację, nie użalaj się nad dzieckiem;

 

POMAGAJ DZIECKU W OSIĄGANIU SAMODZIELNOŚCI:

  • przyzwyczajaj do samodzielnego załatwiania potrzeb fizjologicznych, mycia rąk i buzi, ubierania i rozbierania się, korzystania z chusteczek higienicznych;
  • ucz zdejmowania i zakładania ubrań;
  • dobieraj garderobę, która łatwo się zdejmuje (spodenki z gumką, luźne bluzy wciągane przez głowę, pantofle na rzepy lub zamek);
  • wdrażaj dziecko do utrzymywania w ładzie i porządku garderoby;
  • zachęcaj do samodzielnego jedzenia - picia z kubka, używania łyżki podczas posiłków;
  • odzwyczaj dziecko od smoczka i butelki, pampersa;
  • motywuj dziecko do samodzielności, stosuj pochwały, np.: "Złożyłeś zabawki jak prawdziwy przedszkolak";
  • zachęcaj dziecko do odkładania zabawek na wyznaczone miejsce;
  • organizuj dziecku zabawy ruchowe, np. bieganie, chodzenie po schodach, wspinanie się;
  • stwarzaj okazje sprzyjające rozwojowi mowy;
  • wdrażaj dziecko do przestrzegania umów i zasad;
  • na około 2-3 tygodnie przed pójściem do przedszkola dostosuj rytm dnia do potrzeb przyszłego przedszkolaka, tak by po rozpoczęciu roku szkolnego liczba zmian nie przerosła dziecka.

 

 

wg. załącznika do "Bliżej przedszkola" Nr. 4.127. kwiecień 2012r.


...o pierwszych dniach w przedszkolu

 

Stopniowe przygotowanie dziecka do pójścia do przedszkola - oswajanie z miejscem, rytmem dnia, zasadami, myślą o przedszkolu oraz usamodzielnianie rodzi w nim początki tożsamości przedszkolaka.

Potrzeba poznawania otaczającego świata sprawia, że łatwo w trzylatku obudzić zainteresowania przedszkolem. Ważne jest aby przedstawić pozytywny, ale niezbyt wyidealizowany obraz tej placówki.

Zrozumienie, że pójście do przedszkola to nic strasznego, i odbudowania poczucia bezpieczeństwa zajmie 3-latkowi sporo czasu, rodzice jednak mogą złagodzić ten wstrząs dostosowując domowe zasady i rozkład zajęć.

Początek przedszkolnej edukacji może być tak silnym przeżyciem dla trzylatka, że zacznie budzić się w nocy, będzie bardziej lękliwy, rozdrażniony i płaczliwy.

Na początku przedszkole ma prawo budzić w dziecku sprzeciw, brak zaufania do rodziców i wychowawczyń, płacz oraz próby uwolnienia się od tego obowiązku. Pomocne w adaptacji do przedszkola będzie bieżące, wzajemne informowanie o samopoczuciu 3-latka oraz o tym co pomaga mu się odprężyć, a co budzi napięcie.

Oswojenie się w przedszkolu z licznym towarzystwem, zmianą opiekuna oraz nowymi zasadami współżycia z innymi będzie dla 3-latka bardzo trudne, dlatego potrzebuje on trochę czasu i aktywnej pomocy ze strony rodziców.

Pobyt w przedszkolu będzie dla 3-latka świetną okazją do poznawania nowych zabaw (szczególnie grupowych) i zabawek, jednak trzeba pamiętać, że będą to dla niego zajęcia pochłaniające moc energii. Może to po zajęciach powodować zmęczenie i ospałość lub nadmierne pobudzenie, do których rodzice powinni dostosować popołudniową aktywność.


Aby pomóc dziecku w pierwszych dniach pobytu w przedszkolu:


Nie należy przeciągać rozstania w szatni; wystarczy pomóc rozebrać się dziecku, pożegnać się i wyjść.


Nie należy zabierać dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu; wystarczy zrobić to raz a dziecko będzie wiedziało, że łzami można wszystko wymusić;

 

Nie należy obiecywać, że jeśli dziecko pójdzie do przedszkola, to coś dostanie; wystarczy dać dziecku maleńki prezencik podczas odbierania, ale nie może to być formą przekupywania;


Zamiast „już możemy wracać do domu” powiedz: „teraz możemy iść do domu”. To niby niewielka różnica, a jednak pierwsze zdanie ma negatywny wydźwięk;


Jeżeli przy pożegnaniu dziecko płacze warto postarać się aby przez pierwsze dni do przedszkola przyprowadzał je tato. Rozstania z tatą są mniej bolesne;


Żegnajcie i witajcie Wasze dzieci zawsze z UŚMIECHEM ! ! !